Hoca, camide içkinin kötülüğünden bahsediyormuş.

Cemaat arasında bulunan Bektaşi de bu sırada gitmek üzere kalkayım derken, koynundaki şarap şişesi kayıp yere düşmüş.

Bektaşi hiç istifini bozmadan şöyle konuşmuş:

- “Kör olasıcayı işte şimdi burada kaldırıp attım. Sizlerde de varsa, tam zamanı! atın!”

Kadı, Bektaşiye sorar:- Rakı şişesi taşımaya utanmıyor musun?

Bektaşi:

- Bende zina aleti de var kadı efendi de; kullanmadıktan sonra, o suçu işlemiş olmam ki.

Sultan Abdülmecid bir gün Boğaziçi’nde büyük bir bağın tam ortasındaki köşkünde oturan bir Bektaşi babasını ziyarete gitmiş.

Bektaşi de aynı gün komşu diğer bağdaki bir arkadaşını ziyarete gitmiş.

O dönünceye kadar padişah bağın her tarafını dolaşmış.

Bektaşi dönünce karşılıklı konuşmaya başlamışlar.

“Erenler bağın maşallah çok büyük. Üzümünü ne yapıyorsun?”

“Müritlerle ve canlarla birlikte yeriz Sultanım.”

“Buradaki üzüm yemekle biter mi?”

“Yemediğimizi de sıkıp fıçılara basar, suyunu içeriz sultanım”

“Peki ama, o sıkılmış üzüm şarap olmaz mı?”

“Vallahi Sultanım, biz üzümü sıkıp fıçılara basarız. Allah ne isterse o olur. Üst tarafına karışmak haddimize mi?”